تعریف سینوزیت:
به التهاب سینوسهای صورت و پیشانی وکف جمجمه باعلل عفونی یا غیر عفونی،سینوزیت گفته میشود.
بنابراین وقتی واژه سینوزیت را به کار میبریم ،منظور الزاما عفونت چرکی (باکتریال) سینوسها نمیباشد.
انواع سینوزیت:
بر اساس عامل ایجاد کننده:
۱-سینوزیت چرکی(باکتریال) با علت باکتری
۲-سینوزیت ویرال ، باعلت ویروسی
۳-سینوزیت قارچی ،باعلت قارچی
۴-سینوزیت آلرژیک ،باعلت عوامل حساسیت زا.
البته در تقسیم بندی دیگر نیز سینوزیتها را به حاد و مزمن هم تقسیم بندی میکنیم.
تشخیص:
بسیاری از بیماران مبتلا به سینوزیت را میتوان بر اساس شرح حال و معاینات بالینی تشخیص داد.
سر درد و حساسیت در برابر فشار روی سینوس ،احساس سنگینی صورت وپیشانی،بعضا تب و افزایش ترشحات حلقی از شکایتهای شایع انواع سینوزیت میباشند.
در سینوزیت مزمن نیز این علائم با طول مدت بیشتر و حملات متناوب ومکرر چند ماهه یا چند ساله همراه است.
بیمارانی که با تظاهرات سینوزیت مزمن مراجعه میکنند،اغلب دوره های متعدد درمان آنتیبیوتیکی را دریافت کرده اند که گذشته از احتمال عود در مواردی که علت سینوزیت باکتری بوده،در بسیاری از موارد نیز علت ،سینوزیتهای ویروسی یا آلرژیک بوده است ،که طبیعتا در این موارد آنتیبیوتیک درمان بیماری نمیباشد.
برای افتراق این بیماران از بیماران دچار سینوزیت مزمن باکتریال (چرکی) ،سی تی اسکن از سینوسهای صورت وپیشانی یکی از راهبردهای تکمیلی تشخیص درست و درمان میباشد.
درمان:
در درمان مبتلایان به سینوزیت ،تعیین علت بروز سینوزیت اهمیت زیادی داشته و درمان بر اساس علت شکل خواهد گرفت.
باید به خاطر داشت که صرفا با افزایش ترشحات مخاطی وحلقی و یا تغییر رنگ این ترشحات نمیتوان علت بیماری را باکتری در نظر گرفت،کما اینکه بسیاری از سینوزیتهای ویروسی یا آلرژیک هم با افزایش ترشحات و تغییر رنگ آنها همراه خواهند بود.
پزشک با معاینه و شرح حال و گرافیهای درخواستی در نهایت تشخیص را قطعی کرده و درصورت تشخیص علل باکتریال داروهای آنتیبیوتیکی لازم و در صورت تشخیص سینوزیت آلرژیک یا ویروسی از درمانهای آنتی آلرژن و ضدالتهابی استفاده خواهد کرد.
درمورد سینوزیتهای قارچی درمانهای مربوطه بعضا نیاز به مداخله جراحی و دارودرمانی همزمان دارد.البته این نوع سینوزیت اغلب در بیماران نقص ایمنی یا دیابت غیر کنترل و عارضه دار شده متصور بوده و در افراد با ایمنی نرمال محتمل نیست.
